Τόπος ιδανικός για την κλίμακα "της εν Χριστώ ζωής" και τη διδασκαλία της νοεράς εργασίας είναι τα Μετέωρα, που δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα συγκρότημα βράχων με παράδοξα σχήματα και ιδιότυπη ομορφιά.

Στα βράχια αυτά επιστεγάζονται μοναστήρια, σκήτες και διάφορες σπηλιές μετατράπηκαν σε ασκητήρια για τον Ορθόδοξο μοναχισμό από το 10ο ακόμη αιώνα. Βρίσκονται κοντά στη γραφική Καλαμπάκα, στην έξοδο του Πηνειού ποταμού, στον καρποφόρο και σιτοφόρο θεσσαλικό κάμπο σε υψόμετρο 300 περίπου μέτρα απ' την κοιλάδα και παρουσιάζουν ένα πραγματικά "ξένο θέαμα" για τον περιηγητή.

Όσοι είχαν την υπομονή να τους μετρήσουν λένε πως ξεπερνούν τη χιλιάδα. Όλοι μαζί αποτελούν βραχόδασος, που ενώ οι κορμοί τους θυμίζουν απολιθωμένους μυθικούς γίγαντες, οι τρούλοι των εκκλησιών, τα τάλαντα και οι ήχοι των σημάντρων μαρτυρούν ότι αποτελεί ουράνια ιδιοκτησία.

Πως και πότε σχηματίστηκαν; "Εκ της συσσωρεύσεως ετερογενών μορίων" λένε μερικοί. Οι περισσότεροι όμως υποστηρίζουν ότι "εις παλαιοτάτην γεωλογικήν εποχήν καθ' ην η Θεσσαλία ήτο μεγάλη λίμνη συνείχοντο μεταξύ των και απετέλουν βραχώδην ακτήν".

Στα Μετέωρα δεν είναι εξακριβωμένο πότε εμφανίστηκε ο μοναχισμός. Όπως μαρτυρούν τα αυτοκρατορικά χρυσόβουλα και τα πατριαρχικά σιγγίλια ήρθαν το 10ο αιώνα, οι πρώτοι ασκητές, φέροντας το μήνυμα της πνευματικής αναγέννησης. Φώλιασαν στα σπήλαια, στις σχισμές ή στις κορφές των πιο προσιτών βράχων και ταυτόχρονα άλλοι διάλεξαν τη σκήτη τους στο μακρινό μα προσιτό ύψωμα του Αγίου Στεφάνου.

Τα βράχια που έγιναν σκηνώματα ευλογίας για τους αναχωρητές είναι ποτισμένα με τους ιδρώτες και τους κόπους τους, ραντισμένα από ένθεα δάκρυακαι αγιασμένα από τις γονυκλησίες και τις προσευχές.

Αργότερα δημιουργήθηκε η σκήτη των Σταγών, που ο ναϊσκος αποτελούσε κέντρο συνάξεως των ασκητών.

Τον 14ο αιώνα οι Σέρβοι ηγεμόνες, δίνουν προνόμια στη Σκήτη, ώστε να διοικείται από τον πρώτο, που κατοικούσε στη Μονή Δούπιανης. Σχεδόν την ίδια εποχή φθάνει στα Μετέωρα ο μοναχός Αθανάσιος και ίδρυσε την πρώτη μονή στο βράχο που ονομαζόταν πλατύλιθο και έγινε κτίτορας της περίφημης μονής του Μεγάλου Μετεώρου.

Το ΙΔ' αιώνα ιδρύθηκε το κοινόβιο του Αγίου Στεφάνου, από τον Όσιο Φιλόθεο, που αργότερα κραταιώθηκε από τον Σέρβο ηγούμενο Αντώνιο Κατακουζηνό. Το 1517 μ.χ. στον Ιερό βράχο του Βαρλαάμ οι όσιοι Νεκτάριος και Θεοφάνης,(οι Αψαράδες αδελφοί από τα Γιάννενα) έκαναν ένα μεγάλο μοναστήρι.

Το ΙΣΤ' αιώνα τα μοναστήρια γίνονται 24 - όπως αναφέρει το Μετεωρίτικο χρονικό- και ενισχύονται από διάφορες δωρεές και προνόμια, που δίνονται από άρχοντες, ηγεμόνες, Πατριάρχες και αυτοκράτορες σε διάφορες εποχές.

Στις αρχές του 18ου αιώνα αρχίζει ατυχώς η παρακμή του Μετεωρίτικου μοναχισμού, με αποτέλεσμα ο αριθμός τόσο των μονών όσο και των μοναχών να μειώνεται αρκετά. Σήμερα λειτουργούν 6 μοναστήρια

• Ιερά Μονή Βαρλαάμ

• Ιερά Μονή Μεταμόρφωσης

• Ιερά Μονή Αγίας Τριάδας

• Ιερά Μονή Ρουσάνου

• Ιερά Μονή Αγίου Στεφάνου

• Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου Αναπαυσά

όπου λίγοι μοναχοί φροντίζουν για την εντονότερη επιβίωση και ανασυγκρότησή τους